Lidstaten van de Europese Unie zijn verplicht om de waterkwaliteit en de effecten daarop van hun mestbeleid te monitoren en hierover te rapporteren aan de Europese Commissie. Het blijkt dat de landen op verschillende wijze invulling geven aan deze verplichting, doordat voorschriften ontbreken.
Dit is één van de conclusies van een onderzoek dat LEI en RIVM hebben uitgevoerd samen met het Deense Milieuonderzoeksinstituut (DMU) en de Geologische Dienst voor Denemarken en Groenland (GEUS).
Een andere bevinding is dat de meeste landen de afgelopen zes jaar hebben geïnvesteerd in een uitbreiding van de monitoring van de waterkwaliteit. Deze uitbreiding kwam voort uit een discussie tussen de lidstaten en de Commissie over de wijze waarop het mestbeleid moet worden vormgegeven. Lidstaten proberen hun standpunten hierover te onderbouwen met aanvullende monitoring.
Een andere reden voor een uitgebreidere monitoring is dat lidstaten die pas recentelijk bij de Unie zijn aangesloten, hun monitoringssysteem moeten aanpassen aan de richtlijnen. Aan het onderzoek namen twaalf landen deel uit Noordwest- en Midden-Europa.