|
18 nov 2009
Onderdeel:
LEI
 Plantaardige productieketens hebben steeds meer te lijden van fytosanitaire risico’s. Vooral door de toename van handel en transport doen zich vaker quarantaineziekten en plagen voor. Zij kunnen grote gevolgen hebben voor zowel direct betrokkenen als de hele productieketen. Om deze ontwikkeling een halt toe te roepen, wil de overheid een beleid uitstippelen dat uitgaat van meer betrokkenheid vanuit de plantaardige productieketens. Een heldere afbakening van verantwoordelijkheden binnen alle geledingen leidt - zo is de redenering - tot een kostenbewuste, fytosanitaire risicobeheersing en maakt een betaalbare risicoafdekking mogelijk.
Met een nieuw ontwikkeld analytisch kader wordt de wijze waarop ondernemers in plantaardige sectoren omgaan met fytosanitaire risico’s inzichtelijker en ook hun motivatie hiervan. De auteurs baseren zich op de “Theorie van gepland gedrag” en op uitgebreide literatuurstudies. Voor verkenningen in praktijksituaties zijn de auteurs te rade gegaan bij de sectoren potplanten, pootaardappelen en tulpenbollen. De verkenningen laten zien dat deze drie werkvelden ieder een eigen karakter hebben als het gaat om beheersing van fytosanitaire risico’s.
Tegelijkertijd zijn er factoren die in elke sector een rol spelen bij risicobeheersing: exportbelang, openheid in de sector, financiële situatie van het bedrijf en aantoonbare effectiviteit van beschikbare maatregelen. Om de rol van dergelijke factoren ook kwantitatief te onderzoeken en om tot een kwantitatieve onderbouwing te komen van het kader vindt in de periode 2009-2010 een praktijktoetsing plaats in diverse plantaardige sectoren.
|