|
26 feb 2010
 Problemen met besmetting van landbouwproducten door plagen komen steeds vaker voor, als gevolg van de toenemende handel tussen landen en het veranderende klimaat. Om te zorgen dat plantziekten zich niet vestigen of verder verspreiden, worden fytosanitaire maatregelen genomen.
Het LEI heeft een ketenrisicomodel (KRM) ontwikkeld om de kosten en de financiële gevolgen van verschillende fytosanitaire maatregelen te berekenen voor productketens als geheel en voor verschillende schakels afzonderlijk. Het model kan laten zien of strenge maatregelen in de eerste fase van een keten voordelig of nadelig zijn uit oogpunt van kosteneffectiviteit.
Het model is toepasbaar voor alle agrarische productketens en is getoetst aan de hand van twee casestudies: aardappelspindelknolviroïde (PSTVd) bij aardappelen en ringrot bij tomaten. Hieruit blijkt dat het, gegeven de nultolerantie voor export, belangrijk is dat de Clavibacter-populatie met behulp van fytosanitaire maatregelen zo klein mogelijk wordt gehouden. Er kan alleen een nulniveau van de populatie worden bereikt als de maatregelen intensief worden uitgevoerd. Het gaat dan met name om vroegtijdige import- en schakelcontrole. Het zal echter zeer moeilijk of zelfs onmogelijk zijn om het niveau ‘infectievrij’ te bereiken. Bij de casestudy met betrekking tot PSTVd bij aardappelen toont het model aan dat alleen importcontrole niet voldoende is en dat er meer controle nodig is in de verschillende schakels van de keten. Het model is ontwikkeld in opdracht van de Plantenziektenkundige Dienst (LNV).
|